Taal Taal

English English Nederlands [Beta] Nederlands [Beta]

Blogs Blogs

Terug

vrijwilligers naar project in Vietnam

Flying kites, struis-fies en gratis massages!
Het werd weer eens tijd voor een berichtje van mij, vond ik zo.
Er is alweer een week voorbij, wat gaat de tijd snel zeg! Ik heb het nog steeds heel erg naar m’n zin!
Hmm waar zal ik eens beginnen? Ik maak echt zoveel mee hier!
Ik zal maar beginnen met waar ik de vorige keer gebleven was… WEEKEND!

We zijn vorige week met een paar vrijwilligers en Vietnamese vrienden wezen vliegeren, of nou ja eigenlijk meer wezen kijken naar alle vliegende objecten in de lucht. Waarom zoveel Vietnamezen er massaal op uit gaan om te vliegeren? Gewoon omdat het leuk is, krijg ik als antwoord van 1 van de Vietnamese boys. Vliegeren is erg populair hier. Geen idee wat er nou zo leuk aan is eigenlijk. Tuurlijk is het wel grappig, maar op een gegeven moment zou ik het echt saai gaan vinden.

Wat nooit saai wordt, is het achterop de scooter zitten bij de jongens! Echt zo leuk dat ze ons meenemen naar dingen, zodat wij dat niet hoeven te fietsen. Begrijp me niet verkeerd, ik ben echt blij dat ik een fiets heb hier en niet hele stukken hoef te lopen naar de projecten enzo, maar oh soms… wordt het wel een beetje vervelend… je komt zwetend aan bij je projecten... het zadel is ook zeker geen pretje voor je zitvlak, of je band is wéér eens plat etc. Gelukkig betaalt Phuong voor de bandenoppomper en de reparateur en kunnen we zo vaak met ons Vietnam visum als we willen langskomen.

We zijn ook nog met alle vrijwilligers een dagje met een boot naar een eiland geweest. Het was eigenlijk de boottocht die het grootste gedeelte van de dag in beslag nam. Die ging niet helemaal volgens plan. Onze kapitein had zich blijkbaar niet al te goed voorbereid op de route die hij moest varen. Uiteindelijk duurde het 5 uur voordat we bij het eiland waren. Heel vervelend vond ik het niet, want we konden ons goed vermaken tijdens de reis. Spelletjes doen, muziek luisteren, even een dutje doen op de banken of in de hangmat, genieten van de mooie natuur van Vietnam, foto’s maken en elkaar af en toe bezorgd aankijken en ons afvragen of we ooit nog wel bij het eiland aankwamen.

Blij dat we eindelijk van de boot af konden, liepen we met onze kapitein als gids, als eerste naar de struisvogels toe, waar een paar waaghalzen het aandurfden om op zo’n pikkend gevaarte te gaan rijden. Jep, mij niet gezien. Ondanks dat ik redelijk goed kan paardrijden, dacht ik dat het verstandiger zou zijn om toe te kijken hoe twee andere vrijwilligers de bak door sjeesden. Ik moest natuurlijk wel even een paar selfie’s maken met de struisjes.

Oja, ik durfde het wel aan om krokodillen op een ietwat pesterige manier, met een hengel en wat bungelend vlees eraan, eten te geven.
Nou genoeg over het weekend. Afgelopen week was mijn rooster precies hetzelfde als de week ervoor. Dat betekende dus weer 3 ochtenden vroeg opstaan (06.15) om de mensen van de Nhip Cau Foundation wat Engels bij te spijkeren.

Voor de laatste les van de week had ik bedacht om een simpel boekje met ze te gaan lezen. Ze waren erg enthousiast toen ik aankwam met Mulan (jeweetwel, van die Disney film met dat Aziatische meisje in de hoofdrol). Maar al snel bleek het moeilijker dan verwacht en kreeg ik het idee dat maar 1 van de 3 mensen een beetje snapte waar het over ging, daarom nam ik veel tijd om bijbehorende opdrachten te maken en te bespreken.

Verder die week weer twee keer bij het Charity Hospital geweest, waar ik normaal lesgeef aan Mr. Minh en Mr. Tam, 2 mannen van ergens in de 60.  Alleen deze week was Mr. Tam afwezig en heeft Mr. Minh dus privéles gehad van twee leraren, want we gaan altijd met twee vrijwilligers naar dit project. Dat is nog eens wat anders dan één leraar voor een klas van 30 man.
Ook was ik weer twee middagen bij City Ophanage en zaterdagmiddag bij de kindjes van Tien An.

Omdat het inmiddels alweer maandag is en morgen de week voor ons weer begint, zal ik nog wat korts over het afgelopen weekend vertellen. We zijn gister na een gezellig avondje kingsen op het dakterras nog met z’n vijven wezen stappen bij een club ergens vlakbij de haven van Can Tho. Natuurlijk waren wij de enige blanken daar, erg grappig, want iedereen wilde met ons dansen.

Vandaag lekker uitgeslapen en ’s middags bij het Victoria Can Tho Resort geweest om lekker te zwemmen en te chillen op de bedjes. Het resort (4 sterren) zag er super mooi en luxe uit! Voor een kamer betaal je dan ook minstens 150 euro per nacht. Goede service ook, een massage dame ging tegen het eind van de middag alle gasten van het zwembad langs om een gratis ontspannende massage te geven, erg fijn!
Mijn rooster voor komende (3e) week is weer hetzelfde. Morgen dus weer beginnen met Nhip Cau en ‘s middags naar het Charity Hospital.

oja p.s. jullie reacties op mijn verhaaltjes worden zeer gewaardeerd!

Volgende
Reacties